326 papers
Celbiologie is de sleutel tot het begrijpen van het leven zelf, van hoe individuele cellen communiceren tot het ontstaan van complexe ziektes. Deze tak van de wetenschap duikt diep in de mechanismen die onze cellen laten leven, groeien en zich verdedigen. Op Gist.Science maken we deze complexe inzichten toegankelijk voor iedereen, zonder dat je een doctoraat nodig hebt om de essentie te vatten.
Elke nieuwe preprint die verschijnt in de celbiologie-categorie op bioRxiv, wordt door ons team zorgvuldig verwerkt. Wij bieden voor elk artikel zowel een heldere, begrijpelijke samenvatting voor de breedte publiek als een gedetailleerde technische analyse voor experts. Zo blijft de wetenschap transparant en toegankelijk, ongeacht je achtergrond.
Hieronder vind je de meest recente publicaties in dit dynamische vakgebied, direct vanuit bioRxiv en met onze unieke samenvattingen.
Dit onderzoek toont aan dat adenovirusmutanten via de activering van specifieke dsRNA-sensoren verschillend ingrijpen in de assemblage van RNP-granula (stressgranula versus RLB-achtige granula) en translatoire remming, waarbij de ΔE4-mutant RLB-achtige structuren induceert onafhankelijk van PKR en RNase L, terwijl de ΔVA-mutant PKR-afhankelijke stressgranula vormt zonder detecteerbaar dsRNA.
Dit onderzoek toont aan dat fysiologische koorts (39°C) de ernst van malaria kan vergroten door de aanhechting van *Plasmodium falciparum* aan rode bloedcellen te verhogen, wat wordt veroorzaakt door een versnelde transport van virulentiefactoren zoals PfEMP1 naar het celoppervlak zonder verandering in de algehele eiwitexpressie of parasietontwikkeling.
Deze studie concludeert dat het gebruik van een hoge glucoseconcentratie in combinatie met fysiologische zuurstofniveaus de cellevensvatbaarheid verbetert en de moleculaire stabiliteit bevordert in ex vivo gewrichtsmodellen, waardoor deze meer geschikt zijn voor het bestuderen van gewrichtsaandoeningen.
Onderzoek aan menselijk longweefsel toont aan dat idiopathische pulmonale fibrose wordt aangedreven door AT2-cellen die vastzitten in een overgangsfase met aanhoudende migratie, veroorzaakt door een onevenwicht in ontwikkelingsprogramma's die kortetermijncelgedrag koppelen aan langdurig weefselherstel.
Dit onderzoek toont aan dat caloriebeperking bij NOD-muizen de opkomst van auto-immuun diabetes vertraagt door de islet-micro-omgeving te hermodelleren via een verhoogde PD-L1-signaleringsweg, wat leidt tot een pro-tolerogene immuunrespons en een toename van de levensduur van bètacellen.
Dit onderzoek toont voor het eerst aan dat fosforylering van histone H3 op serine 10 in *Trypanosoma cruzi* een nieuw epigenetisch merkteken is dat uitsluitend voorkomt in replicatieve stadia en zijn piek bereikt tijdens de G2/M-fase van de celcyclus.
Dit onderzoek toont aan dat microtubuli in de coenocytische ichthyospore *Sphaeroforma arctica*, een nauwe verwant van dieren, essentieel zijn voor het behoud van de fideliteit van cellularisatie door het positioneren van kernen en het begeleiden van membraaninvaginaties, wat wijst op een evolutionair bewaarde wisselwerking tussen microtubuli en actine.
Dit onderzoek toont aan dat in gist de assemblage van het metabole enzym CTP-synthase (Ura7) in cytoophidia ruimtelijk wordt gecoördineerd met het vacuolaire V-ATPase en het AP-3-complex, waarbij AP-3 een dubbele regulatorische rol speelt en V-ATPase-remming leidt tot massale filamentvorming.
Deze studie toont aan dat PEX11{beta}-deficiëntie tijdens de menselijke neurogenese leidt tot langgerekte peroxisomen, verminderde ether-gekoppelde fosfolipiden en een toename van het aantal neurale progenitorcellen, wat de specifieke rol van dit eiwit in de neuroontwikkeling benadrukt ondanks een mildere metabool fenotype.
Deze studie presenteert een gesloten-lus celtherapie die, na genetische modificatie met een BMP-responsief element, autonoom een Activine A-remmer (ActR2A-Fc) uitscheidt bij blootstelling aan Activine A en zo heterotopische botvorming bij muizen met fibrodysplasie ossificans progressiva (FOP) effectief voorkomt.